
Bəzən bir körpüyə baxanda yalnız onun daşını, betonunu, dəmirini görürük.
Amma körpünün əsl mənası bunların heç birində deyil.
Körpü iki sahili bir-birinə qovuşdurur.
İki yolu birləşdirir.
İki uzaqlığı yaxınlaşdırır.
Bəzən isə insanları bir-birinə bağlayır.
Ona görə də körpü tikmək yalnız mühəndislik işi deyil. Bu, həm də məsuliyyətdir. Çünki körpünün üstündən insanlar keçir, maşınlar keçir, həyat keçir, zaman keçir.
Bir körpü tikiləndə əslində gələcək üçün yol çəkilir.
Azərbaycanın son illərdə qazandığı inkişaf mənzərəsinə nəzər salanda bu yolların, körpülərin, tunellərin, magistralların, yeni nəqliyyat qovşaqlarının ölkənin dəyişən simasında mühüm yer tutduğunu görürük.
Bu böyük quruculuq prosesinin arxasında dövlətin iradəsi ilə yanaşı, minlərlə insanın zəhməti dayanır.
Mühəndislərin.
Fəhlələrin.
Texniklərin.
Sürücülərin.
Layihəçilərin.
Və bütün bu insan əməyini vahid məqsədə istiqamətləndirən rəhbərlərin.
“Gəncə Körpü Tikinti-2” ASC-nin rəhbəri Aqibət Məmmədov da öz fəaliyyətini məhz belə bir məsuliyyət müstəvisində davam etdirən rəhbərlərdən biri kimi təqdim olunur.
Tikinti haqqında danışarkən çox vaxt rəqəmlər önə çıxır.
Neçə kilometr yol çəkildi?
Neçə körpü tikildi?
Nə qədər beton töküldü?
Nə qədər texnika işlədildi?
Amma bütün bu rəqəmlərin arxasında insan var.
Səhər işə gələn fəhlə.
Soyuqda, istidə obyektin başında dayanan mühəndis.
Gecənin bir aləmi texnikanın sazlığını yoxlayan usta.
Layihənin hər detalına cavabdeh mütəxəssis.
Və bütün bu prosesin məsuliyyətini öz üzərinə götürən rəhbər.
Aqibət Məmmədovun rəhbərlik fəlsəfəsinin əsas istiqamətlərindən biri də insan amilinə verilən dəyərlə xarakterizə olunur.
Çünki tikinti sektorunda ən müasir texnika belə insanın peşəkarlığını əvəz edə bilməz.
Texnika işləyər.
Amma onu idarə edən insanın məsuliyyəti varsa, nəticə keyfiyyətli olar.
Məhz buna görə hər bir tikinti müəssisəsinin gücü yalnız texniki imkanları ilə deyil, onun kollektivinin peşəkarlığı ilə ölçülür.
Son illər Azərbaycanın müxtəlif bölgələrinə gedən adam ölkənin yol mənzərəsindəki dəyişiklikləri açıq şəkildə görə bilər.
Yeni magistrallar.
Yenilənən kənd yolları.
Müasir körpülər.
Nəqliyyat qovşaqları.
Regionları bir-birinə bağlayan yollar...
Bir vaxtlar saatlarla davam edən yolların daha qısa müddətdə qət edilməsi indi adi görünür.
Halbuki bunun arxasında böyük quruculuq prosesi dayanır.
Yol yalnız asfalt deyil.
Yol iqtisadiyyatdır.
Yol turizmdir.
Yol təhsildir.
Yol səhiyyədir.
Yol insanın yaşadığı məkanla ölkənin digər bölgələri arasında əlaqədir.
Bir kəndə yol çəkiləndə həmin kənd yalnız nəqliyyat xəttinə qoşulmur. Onun bazara çıxışı genişlənir, insanlarının hərəkəti asanlaşır, iqtisadi imkanları artır.
Bir körpü tikiləndə iki sahil deyil, bəzən iki rayon, iki yaşayış məntəqəsi, iki iqtisadi imkan bir-birinə yaxınlaşır.
Bu baxımdan tikinti sektoruna yalnız texniki sahə kimi baxmaq düzgün olmaz.
Bu sahə ölkənin gələcəyinin fiziki xəritəsini yaradır.
Rəhbərlik kreslo deyil.
Rəhbərlik məsuliyyətdir.
Xüsusilə tikinti kimi risklərin, dəqiqliyin və vaxt amilinin mühüm olduğu sahədə.
Burada verilən bir qərarın nəticəsi yalnız hesabatda görünmür.
Tikilən obyektin keyfiyyətində görünür.
İşçinin təhlükəsizliyində görünür.
İstifadəçinin rahatlığında görünür.
İllər sonra həmin körpüdən keçən insanın təhlükəsizliyində görünür.
Bu səbəbdən Aqibət Məmmədovun fəaliyyətinə də yalnız rəhbərlik etdiyi müəssisənin gündəlik işləri kontekstində deyil, daha geniş məsuliyyət müstəvisində baxmaq mümkündür.
Onun üçün keyfiyyət anlayışının önə çəkilməsi məhz bu səbəbdən əhəmiyyətlidir.
Tikintidə “təxminən” anlayışı olmamalıdır.
Ya standart var, ya yoxdur.
Ya təhlükəsizlik təmin edilir, ya edilmir.
Ya iş vaxtında görülür, ya da görülmür.
Tikinti kompromis qəbul etməyən sahələrdəndir.
Çünki burada səhvin qiyməti bəzən çox ağır ola bilər.
Azərbaycanın son illərdə həyata keçirdiyi genişmiqyaslı quruculuq layihələri ölkənin sosial-iqtisadi inkişafının mühüm istiqamətlərindən birini təşkil edir.
Prezident İlham Əliyevin rəhbərliyi ilə həyata keçirilən infrastruktur siyasətinin əsas məqsədlərindən biri regionların inkişafını sürətləndirmək, yaşayış məntəqələri arasında əlaqələri yaxşılaşdırmaq, müasir nəqliyyat imkanları yaratmaq və insanların gündəlik həyatını daha rahat etməkdir.
Bu siyasətin nəticələri yalnız paytaxtda deyil, bölgələrdə də görünür.
Gəncə və ətraf ərazilər də bu inkişaf prosesinin mühüm coğrafiyalarından biridir.
Belə bir şəraitdə yerli tikinti müəssisələrinin üzərinə düşən məsuliyyət daha da artır.
Çünki dövlət proqramı layihə ilə başlayır, amma onun real nəticəyə çevrilməsi icraçıların peşəkarlığından keçir.
Kağız üzərində çəkilmiş xətt yol deyil.
Layihədə göstərilən körpü hələ körpü deyil.
Onu gerçəyə çevirən insan əməyidir.
Dövlətçilik yalnız böyük tribunaların, rəsmi mərasimlərin və dövlət sənədlərinin anlayışı deyil.
Dövlətçilik gündəlik işdə də özünü göstərir.
İşini vaxtında görməkdə.
Əmanət edilən vəsaitə məsuliyyətlə yanaşmaqda.
İşçinin hüququnu qorumaqda.
Əməyin təhlükəsizliyini təmin etməkdə.
İctimai əhəmiyyət daşıyan obyektə öz şəxsi işin kimi yanaşmaqda.
Aqibət Məmmədovun rəhbər kimi fəaliyyətində dövlətçilik mövqeyinin önə çəkilməsi də bu baxımdan maraqlıdır.
Çünki dövlətə sədaqət yalnız sözlə ifadə olunan fikir deyil.
O, görülən işin keyfiyyətində də görünür.
Ölkənin inkişafına xidmət edən hər bir obyektə vicdanla yanaşmaq da əslində dövlətə xidmətin bir formasıdır.
Tikinti meydançasında tək adam heç nə edə bilməz.
Burada hər kəs digərinə bağlıdır.
Mühəndis ustaya.
Usta fəhləyə.
Sürücü texnikə.
Texnik mühəndisə.
Rəhbər isə bütün bu zəncirin düzgün işləməsinə.
Bu səbəbdən yaxşı kollektiv təsadüfən yaranmır.
O, illərlə formalaşır.
Tələbkarlıqla yanaşı qarşılıqlı hörmət tələb edir.
Ədalətli münasibət istəyir.
Əməyin qiymətləndirilməsini tələb edir.
Aqibət Məmmədovun idarəçilik yanaşmasında kollektivdə sağlam iş mühitinin yaradılması, əmək intizamının qorunması və peşəkar kadrların yetişdirilməsi məsələlərinin önə çəkilməsi də məhz bu reallıqdan doğur.
Çünki rəhbər yalnız bugünkü işi düşünərsə, müəssisə bu gün işləyə bilər.
Amma rəhbər sabahı düşünürsə, kadr yetişdirir.
Tikinti sahəsinin gələcəyi yalnız beton və dəmirin gələcəyi deyil.
Bu sahənin gələcəyi mühəndislərin, texniklərin, yeni texnologiyaları bilən mütəxəssislərin gələcəyidir.
Bu gün obyektin başında dayanan gənc mühəndis sabah həmin obyektin layihəsini hazırlaya bilər.
Bu gün ustanın yanında çalışan gənc sabah ustanın özünə çevrilə bilər.
Təcrübə belə ötürülür.
Nəsildən-nəslə.
Əldən-ələ.
Bilikdən bacarığa.
Aqibət Məmmədovun gənc mütəxəssislərin istehsalata cəlb olunmasına, onların peşə hazırlığının artırılmasına və müasir texnologiyalara yiyələnməsinə əhəmiyyət verməsi də müəssisənin gələcəyinə hesablanmış yanaşma kimi qiymətləndirilə bilər.
Çünki hər tikilən körpünün bir də görünməyən tərəfi var:
o, gələcəyin mütəxəssislərini də yetişdirir.
44 günlük Vətən müharibəsi Azərbaycanın tarixində yeni səhifə açdı.
Bu Qələbə xalqımızın yaddaşına yalnız hərbi uğur kimi deyil, milli iradənin təntənəsi kimi həkk olundu.
Bu Zəfərin arxasında şəhidlərimizin müqəddəs fədakarlığı, qazilərimizin göstərdiyi qəhrəmanlıq və Azərbaycan Ordusunun misilsiz şücaəti dayanır.
Bu gün azad edilmiş torpaqlarda genişmiqyaslı quruculuq işləri aparılır.
Yollar çəkilir.
Körpülər salınır.
Şəhərlər yenidən qurulur.
Kəndlər dirçəldilir.
İnsanlar doğma yurda qayıdır.
Bütün bunlar bir daha göstərir ki, müharibədən sonra ən böyük silahlardan biri quruculuqdur.
Dağıntının qarşısına tikinti ilə çıxmaq.
Boşluğun yerinə həyat gətirmək.
Yolları yenidən insanlara qaytarmaq.
Bu proses Azərbaycanın gələcək tarixinin ən mühüm səhifələrindən birinə çevrilir.
Bəzi borcların maddi ölçüsü yoxdur.
Şəhid ailəsinə göstərilən diqqət də belə borclardandır.
Vətən uğrunda həyatını itirmiş insanın ailəsinə yardım etmək sadəcə sosial aksiya deyil.
Bu, yaddaşa ehtiramdır.
Qaziyə diqqət göstərmək yalnız yardım etmək deyil.
Bu, onun Vətən qarşısındakı xidmətinə verilən qiymətdir.
Aqibət Məmmədovun fəaliyyətində şəhid ailələri və qazilərə həssas münasibətin xüsusi yer tutması onun sosial məsuliyyət anlayışının tərkib hissəsi kimi təqdim olunur.
Onun yanaşmasına görə, rəhbərin məsuliyyəti müəssisənin qapısından kənarda da davam edir.
Çünki cəmiyyət içində fəaliyyət göstərən hər bir insan və hər bir müəssisə həmin cəmiyyət qarşısında müəyyən mənəvi məsuliyyət daşıyır.
Körpülərin qəribə taleyi var.
Onlar heç vaxt öz üzərindən keçənləri soruşmurlar.
Zəngini də keçirirlər, kasıbı da.
Uşağı da.
Qocanı da.
İşçini də.
Səfərə çıxanı da.
Evinə qayıdanı da.
Körpü insanları ayırmır.
Birləşdirir.
Bəlkə də buna görə körpü tikən insanların işində xüsusi bir məna var.
Onlar əslində yalnız beton konstruksiya yaratmırlar.
İki tərəf arasında keçid yaradırlar.
Aqibət Məmmədovun rəhbərlik etdiyi “Gəncə Körpü Tikinti-2” ASC-nin fəaliyyətinə də bu simvolik baxışla yanaşanda tikinti işinin arxasında daha böyük bir məna görünür.
Bu məna ölkənin yollarını birləşdirməkdən başlayıb insanları gələcəyə aparan inkişaf xəttinə qədər uzanır.
Tikinti meydançasında çox vaxt alqış olmur.
Fəhlə işini görür və gedir.
Mühəndis layihəsini yoxlayır.
Texnik növbəsini başa vurur.
Sürücü maşını səhər yenidən işə salır.
Heç kim onların adını böyük hərflərlə yazmır.
Amma ölkənin dəyişən mənzərəsində onların əməyi görünür.
Bir yolun üstündə.
Bir körpünün altında.
Bir tunelin içində.
Bir yeni qovşaqda.
İnfrastrukturun böyük mənzərəsi əslində minlərlə belə səssiz əməyin cəmidir.
Aqibət Məmmədovun rəhbər kimi əsas vəzifələrindən biri də bu əməyin vahid məqsədə yönəldilməsidir.
Çünki yaxşı rəhbər özü hər işi görən adam deyil.
Yaxşı rəhbər hər kəsin öz işini layiqincə görə bildiyi sistemi quran insandır.
Bu gün tikilən hər yol sabah istifadə olunacaq.
Bu gün salınan hər körpü gələcək nəsillərin ayaq səslərini daşıyacaq.
Bu gün yetişdirilən hər gənc mütəxəssis sabah başqa bir layihənin rəhbəri ola bilər.
Bu gün kollektivdə formalaşdırılan iş prinsipi illər sonra müəssisənin ən böyük kapitalına çevrilə bilər.
Ona görə tikinti sektorunda görülən işlərin nəticəsi yalnız bu günlə ölçülmür.
Tikinti həmişə gələcəyə hesablanır.
Bəlkə də Aqibət Məmmədovun fəaliyyətinin əsas məntiqini də bir cümlə ilə ifadə etmək mümkündür:
Bu gün gördüyün iş sabah kiminsə həyatına toxunacaq.
Əgər həmin iş yol çəkirsə — insanlar daha rahat gedəcək.
Əgər körpü tikirsə — iki sahil yaxınlaşacaq.
Əgər iş yeri yaradırsa — ailə dolanacaq.
Əgər gənc mütəxəssis yetişdirirsə — bir peşənin sabahı olacaq.
Əgər şəhid ailəsinə əl uzadırsa — bir ailə özünü cəmiyyətin içində daha güvənli hiss edəcək.
Bütün bunlar birlikdə rəhbərliyin yalnız iqtisadi deyil, həm də mənəvi ölçüsünü yaradır.
Bir körpü tikmək üçün əvvəlcə iki sahil lazımdır.
Amma həyatın körpüləri üçün bəzən sahil də lazım deyil.
İnsanla insan arasında körpü var.
Dövlətlə vətəndaş arasında körpü var.
Əmək ilə nəticə arasında körpü var.
Bu günlə sabah arasında körpü var.
Aqibət Məmmədovun rəhbərlik etdiyi müəssisənin fəaliyyətinə geniş prizmadan baxanda onun əsas işinin də məhz bu anlayışların müxtəlif nöqtələrini birləşdirməkdən ibarət olduğu görünür.
“Gəncə Körpü Tikinti-2” ASC-nin adı hər şeydən əvvəl tikinti ilə bağlıdır.
Amma tikinti yalnız divar, yol və körpü demək deyil.
Tikinti həm də ölkənin sabahını bu gündən qurmaqdır.
Bu işin içində dövlətin inkişaf strategiyası da var, mühəndisin hesablaması da, fəhlənin alın təri də, rəhbərin məsuliyyəti də.
Və ən əsası — gələcəyə inam var.
Çünki insan yalnız inandığı gələcək üçün körpü tikər.
Bu gün Azərbaycanın müxtəlif bölgələrində yüksələn yeni yollar və körpülər də həmin inamın daşdan, dəmirdən, betondan görünən ifadəsidir.
Onların üzərindən insanlar keçəcək.
Uşaqlar keçəcək.
Sabahın Azərbaycanı keçəcək.
Bəlkə də illər sonra həmin körpülərdən keçən heç kim bu tikilinin hansı gün, hansı şəraitdə, kimin rəhbərliyi ilə ərsəyə gəldiyini xatırlamayacaq.
Bu, təbiidir.
Çünki yaxşı görülən işin ən böyük uğuru onun gündəlik həyatın bir parçasına çevrilməsidir.
Körpü özünü göstərmək üçün deyil, insanları qarşı sahilə çatdırmaq üçün tikilir.
Aqibət Məmmədovun rəhbərlik etdiyi kollektivin əsas missiyası da elə burada başlayır:
yolu yalnız çəkmək yox, yol açmaq;
körpünü yalnız qurmaq yox, insanları yaxınlaşdırmaq;
tikinti aparmaq yox, gələcəyə dayaq yaratmaq.
Və bəlkə də bir rəhbərin fəaliyyətinə verilə biləcək ən doğru qiymət budur:
Arxada qoyduğu tikililər qədər, qabağa açdığı yollarla xatırlanmaq.