
Milli Qurtuluş Günü təkcə siyasi hadisə deyil, həm də dövlətin varlığını qoruyan, müstəqilliyi möhkəmləndirən və gələcək inkişafın strateji əsaslarını formalaşdıran tarixi dönüş nöqtəsidir.
Müstəqilliyin bərpasından sonra Azərbaycan ciddi siyasi və hərbi sınaqlarla üz-üzə qaldı. Dövlət idarəçiliyində zəiflik, daxili çəkişmələr, iqtisadi tənəzzül və Ermənistanla müharibənin dərinləşməsi ölkəni parçalanma həddinə gətirmişdi.
Bu dövr aşağıdakı əsas problemlərlə xarakterizə olunurdu: siyasi hakimiyyət böhranı və idarəetmədə qeyri-sabitlik, iqtisadi sistemin iflic vəziyyətə düşməsi, hərbi sahədə zəiflik və torpaq itkisi, vətəndaş qarşıdurması təhlükəsi, dövlət institutlarının zəifləməsi.
Ölkənin mövcudluğu artıq ciddi təhlükə altına düşmüşdü və ictimaiyyət çıxış yolunu güclü liderlikdə görürdü.
Bu kritik mərhələdə xalqın tələbi ilə siyasi rəhbərliyə qayıdan şəxs Heydər Əliyev oldu. Onun 1993-cü ilin iyununda Bakıya dönüşü Azərbaycan tarixində yeni mərhələnin başlanğıcı kimi qiymətləndirilir.
Heydər Əliyevin qayıdışı ilə:
Bu mərhələ Azərbaycan dövlətçiliyinin məhv olmaq təhlükəsindən xilas edilməsinin başlanğıcı idi.
1993-cü il 15 iyun tarixində Heydər Əliyevin Azərbaycan Ali Sovetinin sədri seçilməsi ölkənin siyasi tarixində həlledici dönüş nöqtəsi oldu. Bu hadisə faktiki olaraq dövlətin idarə olunmasında yeni mərhələnin başlanğıcı idi.
Ulu öndər həmin dövrdə əsas prinsip kimi sabitliyin təmin olunmasını ön plana çəkirdi:
“Əgər respublikada ictimai-siyasi sabitlik olmasa, heç bir sosial-iqtisadi inkişafdan söhbət gedə bilməz.”
Bu yanaşma dövlət quruculuğunun strateji xəttinə çevrildi.
Milli Qurtuluşdan sonra həyata keçirilən siyasət Azərbaycanın gələcək inkişaf modelini müəyyənləşdirdi.
Daxili qarşıdurmalar aradan qaldırıldı, dövlət institutları gücləndirildi və idarəetmə sistemi formalaşdırıldı.
Milli təhlükəsizliyi təmin edə bilən nizami ordu formalaşdırıldı və müdafiə qabiliyyəti artırıldı.
Müharibənin gedişində nisbi sabitlik yaradıldı və diplomatik proseslər üçün imkan yarandı.
Enerji strategiyası formalaşdırıldı və Azərbaycan beynəlxalq enerji bazarına inteqrasiya olundu.
Bakı-Tbilisi-Ceyhan və digər strateji layihələrlə ölkənin geosiyasi əhəmiyyəti artdı.
1995-ci ildə qəbul edilən Konstitusiya Azərbaycan dövlətinin hüquqi əsaslarını möhkəmləndirdi. Bu sənəd demokratik, hüquqi və dünyəvi dövlət modelinin formalaşmasını təmin etdi.
Bu mərhələdə:
Heydər Əliyevin rəhbərliyi ilə formalaşan inkişaf modeli Azərbaycanın uzunmüddətli dövlət strategiyasına çevrildi. Bu modelin əsas mahiyyəti: sabitlik olmadan inkişaf mümkün deyi, milli maraqlar hər şeydən üstündür, güclü dövlət güclü iqtisadiyyat deməkdir.
Bu prinsiplər sonrakı illərdə Azərbaycanın inkişaf xəttini müəyyən etdi.
Bu gün həmin siyasi kurs İlham Əliyev tərəfindən uğurla davam etdirilir. Dövlət idarəçiliyi modernləşdirilmiş, iqtisadiyyat şaxələndirilmiş və beynəlxalq mövqelər gücləndirilmişdir.
Müasir dövrdə Azərbaycanın əsas nailiyyətləri:
15 İyun – Milli Qurtuluş Günü Azərbaycan tarixində sadəcə siyasi dəyişiklik deyil, dövlətin varlığının qorunması və gələcəyinin təmin olunması deməkdir.
Bu tarix: dövlətçiliyin xilas günü, sabitliyin bərpası mərhələsi, inkişafın başlanğıc nöqtəsi, milli birliyin simvoludur.
Azərbaycan bu gün əldə etdiyi bütün uğurlara məhz həmin tarixi dönüş nöqtəsindən sonra başlamışdır. Milli Qurtuluş ideyası isə ölkənin müasir inkişaf fəlsəfəsinin əsasını təşkil edir.