Söz azadlığı, yoxsa məsuliyyətsizliyin sipəri? - Ağcabədi RİH başçısı Rafil Hüseynovun haqqında yazılanlara BİR NECƏ KƏLMƏ SÖZ...

Böhtanın media maskası və hədəf seçilən nüfuz

Müasir dövrdə informasiya artıq təkcə xəbər deyil – o, silahdır. Bu silah ya cəmiyyəti maarifləndirir, ya da onu zəhərləyir. Azərbaycan kimi sürətlə inkişaf edən, informasiya mühitinin genişləndiyi bir ölkədə söz və mətbuat azadlığı dövlət siyasətinin əsas sütunlarından biri kimi qorunur. Lakin hər bir azadlıq kimi, bu azadlığın da sərhədləri var – o sərhədlər vicdan, peşəkarlıq və qanunla müəyyən olunur.

Problem isə ondadır ki, bəzi qondarma “media subyektləri” bu sərhədləri bilərəkdən aşır.

Azadlıqdan sui-istifadə: informasiya yox, manipulyasiya

Bu gün özünü “informasiya saytı” adlandıran, lakin nə hüquqi statusu, nə redaksiya məsuliyyəti, nə də jurnalist etikası olan platformalar sürətlə çoxalır. Onların əsas fəaliyyəti xəbər yaymaq deyil – şayiə istehsal etməkdir. Onlar fakt yox, fərziyyə yayır; informasiya yox, ittiham tirajlayır.

Daha təhlükəlisi isə budur: bu fəaliyyət çox vaxt planlı və məqsədli olur.

Bu saytlar ictimai etimad qazanmış şəxsləri hədəf seçir. Çünki bilir ki, nüfuzlu şəxslərə atılan böhtan daha çox diqqət çəkir. Bu, artıq jurnalistika deyil – bu, informasiya terrorudur.

Media maskası altında şantaj mexanizmi

Ən narahatedici məqam isə bəzi hallarda bu prosesin şantaj alətinə çevrilməsidir. Əvvəlcə əsassız, qərəzli və təxribat xarakterli yazılar yayımlanır. Daha sonra isə həmin yazıların “dayandırılması” və ya “silinməsi” üçün dolayı yollarla təkliflər irəli sürülür.

Bu artıq nə söz azadlığıdır, nə də fikir plüralizmi. Bu, açıq şəkildə hüquqi məsuliyyət doğuran hərəkətdir.

Hədəfdə olan şəxs: təsadüf, yoxsa məqsəd?

Onun fəaliyyəti ilə bağlı yayılan məlumatların böyük əksəriyyəti nə sənədə, nə fakta, nə də real mənbəyə əsaslanır. Bu yazılar daha çox emosiyaya, qərəzə və manipulyativ yanaşmaya söykənir. Burada sual yaranır: niyə məhz o? Çünki belə şəxslər cəmiyyət içində görünür, fəaliyyət göstərir, nəticə ortaya qoyur. Və nəticə göstərən insan həmişə diqqət mərkəzində olur – həm müsbət, həm də təəssüf ki, mənfi mənada.

Böhtanın təsir dairəsi: fərddən kollektivə

Unutmaq olmaz ki, belə hücumlar təkcə bir şəxsi hədəf almır. Bu, bütöv bir idarəetmə sisteminə, kollektivə və regiona yönəlmiş zərbədir.

Ağcabədi Rayon İcra Hakimiyyətində çalışan yüzlərlə insanın əməyi, zəhməti və xidmətləri bu cür əsassız iddialarla kölgə altına alınır. Rayon əhalisi arasında süni narahatlıq yaradılır. Etimad mühiti zədələnir.

Bu isə artıq sosial məsuliyyətsizlikdir.

Jurnalistika nədir – və nə deyil?

Jurnalistika – həqiqəti axtarmaqdır.
Jurnalistika – balansı qorumaqdır.
Jurnalistika – ictimai marağa xidmət etməkdir.

Amma:

• Böhtan jurnalistika deyil
• Şantaj jurnalistika deyil
• Sifarişli qarayaxma jurnalistika deyil

Bu fəaliyyətlərin media ilə əlaqəsi yoxdur.

Hüquqi və mənəvi cavab

Belə hallarda susmaq seçim deyil. Çünki susmaq – böhtanı legitimləşdirmək deməkdir.

Hər bir vətəndaşın, xüsusilə də ictimai vəzifə daşıyan şəxslərin öz nüfuzunu qorumaq hüququ var. Bu hüquq həm qanunla, həm də ictimai ədalət prinsipləri ilə qorunur.

Rafil Hüseynov və onun rəhbərlik etdiyi qurum bu hüququnu qorumaqda haqlıdır və lazım gəldikdə hüquqi müstəvidə adekvat addımlar atılması tam legitimdir.

SONDA: media – ya güzgü olacaq, ya da silah

Media ya cəmiyyətin güzgüsü olacaq, ya da onu parçalayacaq bir alət. Seçim jurnalistin əlindədir. Əgər media həqiqəti əks etdirirsə – o, inkişafın mühərrikidir. Əgər yalanı yayırsa – o, xaosun toxumudur. Bu gün ən böyük ehtiyac azadlıq deyil – məsuliyyətli azadlıqdır. Çünki söz azadlığı müqəddəsdir.
Amma böhtan – azadlıq deyil.

Azerinform.az