Son illər Azərbaycan mediasında təhlükəli bir tendensiya formalaşmaqdadır: faktlara deyil, sifarişə əsaslanan “tənqid”. Bu, artıq tək-tük hallar deyil, sistemli şəkildə həyata keçirilən informasiya hücumlarına çevrilməkdədir. Hədəf isə çox vaxt konkret nəticə göstərən, cəmiyyətdə nüfuz qazanan şəxslər olur.
Elmi-Tədqiqat Pediatriya İnstitutunun direktoru Aynur Poluxovanın ətrafında yaradılmağa çalışılan süni qalmaqal da məhz bu qəbildəndir.
Tənqid - fakt üzərində qurularsa, inkişaf vasitəsidir. Amma bu gün bəzi media resurslarında gördüyümüz mənzərə tamam başqadır: sübut yoxdur, mənbə yoxdur, qarşı tərəfin mövqeyi yoxdur - amma ittiham var. Bu nə jurnalistikadır, nə də ictimai mövqe. Bu, açıq-aşkar manipulyasiyadır.
Əgər ortada konkret qanun pozuntusu varsa - hüquqi müstəvi var. Sübut təqdim edin. Fakt ortaya qoyun. Əks halda yayılan materialların adı tənqid yox, böhtandır.
Təcrübə göstərir ki, informasiya hücumları təsadüfi olmur. Onlar ya uğurlu idarəçiliyi gözdən salmaq, ya da hansısa maraq qruplarının mövqeyini gücləndirmək məqsədi daşıyır.
Aynur Poluxovanın fəaliyyəti də bu kontekstdə hədəfə alınır. Çünki o, sistem daxilində işləyən, nəticə göstərən və idarəçilikdə məsuliyyət prinsipini qoruyan kadr kimi tanınır.
Belə şəxslər isə hər zaman kimlərinsə maraqlarına mane olur.
Cəmiyyətdə ən çətin qazanılan dəyərlərdən biri etimaddır. Bu etimad nə vəzifə ilə verilir, nə də vəzifə ilə qorunur. O, yalnız əməl, məsuliyyət və prinsipial mövqe ilə formalaşır. Bu mənada Elmi-Tədqiqat Pediatriya İnstitutunun direktoru Aynur Poluxovanın fəaliyyəti üzərində dayanmaq təsadüfi deyil.
İllərdir formalaşan bir həqiqət var: rəhbərlik status deyil, məsuliyyətdir. Bu məsuliyyəti daşımaq isə hər kəsə nəsib olmur. Çünki vəzifə kreslosu müvəqqətidir, amma xarakter qalıcıdır. Aynur Poluxovanın idarəçilik xəttinə baxdıqda bu prinsiplərin praktik ifadəsini görmək mümkündür.
İnsan doğru yoldadırsa, zaman onun ən güclü şahidinə çevrilir. Bu gün haqqında müxtəlif fikirlər səsləndirilən istənilən vəzifə sahibinin real qiymətini məhz zaman verir. Aynur Poluxovanın fəaliyyəti də bu baxımdan müzakirə mövzusudur - amma təkcə sözlə yox, konkret nəticələrlə.
Onun rəhbərlik etdiyi sahədə əsas prioritet insan amilidir. Səhiyyə isə elə bir sahədir ki, burada formal yanaşma mümkün deyil. Burada hər qərarın arxasında bir həyat, bir taleyin dayandığını unutmaq olmaz. Bu məsuliyyətin fərqində olan idarəçi ilə yalnız vəzifə daşıyan şəxs arasındakı fərq də məhz burada üzə çıxır.
Aynur Poluxovanın həyat yolu təsadüfi karyera nümunəsi deyil. Bakı şəhərində ziyalı ailəsində dünyaya gəlməsi, orta məktəbi qızıl medalla bitirməsi, Azərbaycan Tibb Universitetinin Pediatriya fakültəsində fərqlənmə ilə təhsil alması onun ilkin formalaşma mərhələsinin göstəricisidir.
1996–2000-ci illərdə klinik ordinatura təhsili, sonrakı illərdə Neonatologiya sahəsində elmi-pedaqoji fəaliyyət, assistentlikdən dosentliyə qədər yüksələn akademik yol - bütün bunlar sistemli inkişafın nəticəsidir. 2023-cü ildən Elmi-Tədqiqat Pediatriya İnstitutunda rəhbər vəzifəyə gətirilməsi isə bu yolun məntiqi davamıdır.
Onu tanıyanların fikirlərində ortaq bir məqam var: sadəlik və əlçatanlıq. Bu xüsusiyyətlər çox vaxt şablon ifadə kimi səslənsə də, real idarəçilikdə nadir rast gəlinir. Çünki əksər hallarda vəzifə insanı cəmiyyətdən uzaqlaşdırır.
Aynur Poluxovanın fəaliyyətində isə əks tendensiya müşahidə olunur. İnsanların problemlərinə həssas yanaşma, operativ qərarvermə və şəxsi məsuliyyət hissi onun idarəçilik üslubunun əsas elementləridir. Bu isə yalnız peşəkarlıq deyil, həm də daxili dünyagörüşün nəticəsidir.
Son dövrlərdə bəzi media resurslarında və sosial şəbəkələrdə ayrı-ayrı vəzifə sahiblərinə qarşı aparılan kampaniyalar artıq yeni tendensiyaya çevrilməkdədir. Təəssüf doğuran məqam odur ki, bu “tənqidlər” çox zaman faktlara deyil, fərziyyələrə və ya məqsədli manipulyasiyalara əsaslanır.
Aynur Poluxova haqqında səsləndirilən bəzi iddialar da bu kontekstdə qiymətləndirilməlidir. Çünki ortada konkret sübut və hüquqi əsas olmadan səsləndirilən fikirlər ictimai rəyə təsir etmək cəhdindən başqa bir şey deyil.
Tənqid hər zaman vacibdir - amma əsaslı olanda. Əks halda bu, nə jurnalistikadır, nə də ictimai məsuliyyət. Bu, sadəcə informasiya manipulyasiyasıdır.
“Xalq hər şeyi görür” ifadəsi bəzən şüar kimi səslənsə də, əslində ciddi reallığı əks etdirir. Bu gün cəmiyyət artıq informasiya bolluğu içində doğru ilə yalanı ayırd etməyi öyrənib.
Aynur Poluxovaya münasibətdə də bu aydın görünür. Onun fəaliyyəti haqqında formalaşan ictimai rəy təsadüfi deyil. Bu rəy konkret müşahidələrin, real nəticələrin və insanlarla birbaşa təmasın nəticəsidir.
Ədalət yalnız məhkəmə zallarında deyil, ictimai münasibətlərdə də qorunmalıdır. Bir insanı dəyərləndirərkən şəxsi münasibət yox, real fəaliyyət əsas götürülməlidir.
Əks halda, əsassız ittihamlar adi hala çevrilərsə, bu artıq təkcə bir şəxsə yox, bütövlükdə cəmiyyətə zərbə olar. Çünki ədalətsizlik yoluxucu prosesdir - qarşısı alınmazsa, normaya çevrilir.
Bu baxımdan məsələ təkcə bir vəzifə sahibinin müdafiəsi deyil. Məsələ daha genişdir: cəmiyyətdə həqiqətin, ədalətin və sağlam düşüncənin qorunmasıdır.